Nominal Forms
Infinitive: to interpel
Participle: interpelne
Gerund: interpeling
Transitiviness: transitive
Hyphenation: in`ter*pel"
Indicative
Present
| I | interpel |
| thou | interpel(e)st |
| he;she;it | interpeleth; interpeles |
| we | interpel |
| ye | interpel |
| they | interpel |
Preterit (Past)
| I | interpel |
| thou | interpel(e)st |
| he;she;it | interpel |
| we | interpel |
| ye | interpel |
| they | interpel |
Subjunctive
Present
| I | interpel |
| thou | interpel |
| he;she;it | interpel |
| we | interpel |
| ye | interpel |
| they | interpel |
Preterit (Past)
| I | interpel |
| thou | interpel(e)st |
| he;she;it | interpel |
| we | interpel |
| ye | interpel |
| they | interpel |
Imperative